Reisverhaal «Cambodia - The Kingdom of wonder »

The Big Trip | Cambodja | 1 Reacties 28 November 2018 - Laatste Aanpassing 19 December 2018

Ik blijf achterlopen met mijn verhalen. Momenteel zit ik al bijna een maand in Thailand. Vooral omdat ik hier niet alleen ben komt het er niet van om mijn verhalen te schrijven. Maar momenteel regent het, en mijn reisgenoot slaapt nog. Dus ik kan eindelijk op mijn gemak mijn verhaal over Cambodja schrijven. Hier gaan we!

Ook in Cambodja is mijn tijd eerder beperkt dankzij onder andere mijn operatie. Ik heb ervoor gekozen om hier ongeveer een week door te brengen. Ik skip de eilanden, omdat ik in Thailand redelijk veel tijd op het strand en de eilanden zal doorbrengen. Ook de Jungletrek die ik wou doen moet ik noodgedwongen skippen, maar ook dit kan ik nog inhalen in Thailand. Ik verdeel mijn tijd hier over de 2 steden Phnom Penh en Siem Reap, om van daaruit alles te bezoeken.

Ondanks de vele verhalen over problemen bij de grensovergang tussen Vietnam en Cambodja, verloopt het bij mij vlekkeloos. Het visum lijkt niet meer dan een formaliteit die 35 USD kost, en op een kwartiertje ben ik de grens over. Op de bus maak ik kennis een een Fin, en per toeval zit een Indiër die ik een paar dagen geleden ontmoet heb ook op de bus. We hebben ongeveer dezelfde plannen en we boeken hetzelfde hostel. We gaan samen uiteten in een restaurantje waar een vers getapt pintje amper 50 cent kost. Voor nog geen 8 euro hebbenwe goed gegeten en meer dan genoeg gedronken. Wanneer we de dag erna opstaan om de killing fields te gaan bezoeken raakt de Indiër niet uit zijn bed en trek ik er met de Fin op uit. We huren voor een paar dollar een tuktuk voor de dag.

Het bezoek aan de killing fields en de S21 gevangenis doet me denken aan mijn bezoek aan Auschwitz een aantal jaren geleden. Gelukkig word je er niet van, maar ik vind het wel belangrijk om het te bezoeken. Toen de rode Khmer tussen 1975 en 1979 aan de macht was stierven er naar schatting 2 miljoen mensen, ongeveer 25% van de bevolking. Het volk werd uit de steden verdreven om te werken op het platteland, persoonlijke bezittingen en religie werden verboden. De mensen moesten zich overgeven aan Ankar (de organisatie), die nu voor alles zou zorgen.De mensen moesten zich letterlijk doodwerken en velen stierven van de honger. Iedereen die ervan verdacht werd zich te keren tegen het regime werd opgesloten, gemarteld en vervolgens gedood. Volgens Pol Pot was het beter om een onschuldige te doden, dan om per ongeluk een vijand te laten leven. Een bril dragen was genoeg om als intellectueel beschouwd te worden en dus vermoord te worden. De slachtoffers werden naar de zogenaamde killing fields gebracht om daar op zeer brutale wijze vermoord te worden. Onder de slachtoffers waren ook vrouwen, kinderen en zelfs baby’s! Kogels waren te duur, dus de slachtoffers werden meestal doodgeslagen en soms levend begraven. Onderstaande foto is een foto van een “killing tree” met daarnaast een massagraf waar vooral de resten van vrouwen en kinderen gevonden zijn. De kinderen en baby’s werden bij hun voeten vastgenomen en voor de ogen van de moeders doodgeslagen tegen de boom, om daarna samen in het massagraf begraven te worden.

In Siem Reap is het tijd voor wat minder deprimerends! Ik heb in het hostel terug afgesproken met een Deen die ik Vietnam ontmoet heb. Samen met hem, de Fin en een Chinees koppel dat we in het hostel ontmoet hebben, trekken we er op uit om de ruïnes van de vele tempels te gaan bezoeken. Onze privéchauffeur rijdt met ons rond en bovenop de tempels krijgen we wat te zien van het Cambodjaanse platteland. We brengen ook een bezoek aan een dorpje op paalwoningen op het Tonle Sap meer. Als afsluiter van onze trip kijken we vanop de boot naar de prachtige zonsondergang over het meer.

We vragen aan onze bestuurder of hij een groepsfoto van ons wil nemen van achterop de boot. Het duurt even vooraleer hij een deftige foto kan nemen. En plotseling zegt hij paniekerig dat we snel terug naar voren moeten komen! Want omdat al het gewicht op de achterkant van het bootje zat zijn we water beginnen maken en zinken we bijna! Hij roept een ander bootje om hulp. Een mannetje van pakweg 12 jaar komt aangevaren met een pomp, en enkele minuten later is het probleem opgelost. Opgelucht lachen we ermee en genieten we verder van de prachtige zonsondergang. Wanneer we terug toekomen in de stad gaan we nog allen samen uiteten. De rekening voor ons vijven bedraagt amper een luttele 24 USD. Genieten hoeft niet duur te zijn.

Om 4u30 gaat de wekker! Want na gisteren de zon the hebben zien zakken, gaan we nu kijken naar hoe ze terug opkomt. En dat aan de beroemde Angkor Wat tempel, het grootste religieuze monument ter wereld. Reizen is prachtig toch? Terwijl ik hier naar de zonsopgang sta te kijken merk ik plots dat Allana van in Vietnam vlak voor me staat. De wereld is klein. Voor de rest van de dag hebben we een tuktuk ingehuurd en bezoeken we nog een aantal andere tempels. De meeste zijn ongeveer zo’n duizend jaar oud en ze zijn echt indrukwekkend!

In de namiddag ontspannen we wat, en nemen we een verfrissende duik in het zwembad. We gaan ‘s avonds nog een stapje zetten in de pub street. Onderweg naar daar verschiet ik een beetje van wat ik zie… Voor het eerst op mijn trip kom ik een echte frituur tegen! Maar straf genoeg is het geen Belgische, maar een Hollandse?! Kritisch bestel ik bij deze Hollander een bakje patat. En met pijn in hart moet ik toegeven dat dit de beste frieten zijn die ik tijdens mijn reis al heb gegeten.

  

Heel laat maak ik het die avond niet. Ik heb opnieuw een serieus slaaptekort opgebouwd, en heb bovendien de ochtend erna een vroege bus richting Thailand. Cambodja was een relatief korte stop, maar zeker niet de minste! De killing fields hebben indruk gemaakt, en de tempels en de zonsondergang waren bijzonder mooi. Maar ik heb een goede reden om des te meer uit te kijken naar mijn volgende bestemming. Want na ruim 2 maanden solo reizen, zal ik voor het eerst op mijn trip bezoek krijgen. Joachim zal vanaf Bangkok een maand met me meereizen, het zal zonder twijfel een leuke afwisseling en een blij weerzien zijn!

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

 

Plaats een Reactie

cools paul Alweer prachtige zichten en belevenissen meegemaakt blijkbaar. Geschiedenis laat soms grote indrukken achter. Blijf genieten van het reizen samen met een medereiziger of alleen. Mochten we niet meer voor 2019 alvast de de beste wensen en een fijne jaarovergang. Al denk ik dat dit geen probleem zal zijn. Geplaatst op 19 December 2018

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking