Reisverhaal «Ching Chang China (deel 1)»

The Big Trip | China | 2 Reacties 27 September 2018 - Laatste Aanpassing 30 September 2018

Na mijn eerst cultuurshock in Caïro bereid ik me voor op een tweede. Peking, een stad die lang tot mijn verbeelding sprak en waar ik me moeilijk een beeld bij kon vormen.

Na een ruim 9 uur durende oorlog om de armleunig met de chinees naast mij, raken we grond in China. Op de luchthaven koop ik meteen een simkaart om mijn smartphone te kunnen gebruiken. Facebook en google etc. worden hier gecencureeerd, maar dat omzeil ik door gebruik te maken van een vpn. Ik bereid me mentaal voor op een nieuwe cultuurshock. Maar op het eerste zicht lijkt Peking verrassend veel op een Europese stad. In tegenstelling tot Caïro voel ik me onmiddellijk op mijn gemak en van een cultuurshock is geen sprake. Van een taalbarrière uiteraard wel. Maar ik ben goed voorbereid en weet welke bussen ik moet nemen om op mijn hostel te geraken. Ook heb ik het adres in Chinese tekens opgeslagen, alsook de namen van de haltes waar ik moet over- en afstappen. Eens op de bus laat ik aan de mensen rondom mij lezen aan welke halte ik wil afstappen. Ze begrijpen de boodschap en waarschuwen mij wanneer ik er ben.

20180921-223650

Tijdens de eerste dag bezoek ik het wereldberoemde Tiananmenplein, de verboden stad en het jingshengpark. Het maakt minder indruk dan verwacht. Maar door de jetlag heb ik amper geslapen en loop ik wat ongeïnteresseerd rond. In tegenstelling tot de tientallen chinezen die met mij op de foto willen. Ik word goed in mensen negeren die me aanstaren. Ik eet met stokjes en leer dat luidruchtig je noedels naar binnen slurpen hier niet onbeleefd is. Ik maak kennis met een chinees toilet, wat niet meer is dan een gat in de grond. Ik ga een pint drinken met 2 Chinese vrouwen die nog nooit iemand groter dan 1m80 hebben gezien. Een andere bijzonder vriendelijke en mooie Chinese dame probeert me mee te lokken naar een restaurant. Ondanks dat ze super vriendelijk is zegt mijn gevoel dat ze niet te vertrouwen is. Meer dan waarschijnlijk is het een variant op de bekende “tea house scam". Waarbij je ze misleiden en je achteraf met een gepeperde rekening opzadelen. Met alle Chinezen maar met den… Juist ja.

Het zomerpaleis maakt meer indruk. Ik ga zitten op een bankje om van het uitzicht te genieten. Wanneer ik me omdraai steken 2 Chinese meisjes hun smartphone al giechelend weg nadat ze stiekem een foto namen. Net voor zonsondergang ga ik naar het Tiananmenplein om de vlagceremonie bij te wonen. In afwachting van de ceremonie zet ik me even neer. Naast me zit een Chinese man met zijn zoon op schoot. Ondanks dat hij amper Engels, spreekt wilt hij een gesprek met me aanknopen. Met behulp van google translate kunnen we ons aardig behelpen. Hij wijst naar het grote portret dat op de poort van de hemelse vrede hangt en zegt dat dat Mao Zedong is. Hij kijkt verwonderd op wanner ik zeg dat ik dat al wist. Hij zegt: “Mao, very strong, good leader.” Ik bedenk bij mezelf dat Mao’s communistisch beleid wordt gezien als oorzaak van naar schatting 40 tot 70 miljoen Doden. Maar dat zeg ik niet.

Met een groep van de hostel bezoeken we de Chinese muur. Onze Chinese gids neemt ons mee naar een deel van de muur waar bijna geen andere toeristen komen. Dit was opnieuw een fantastische ervaring. Onze gids vertelt ons enkele interessante weetjes en verhalen over de muur. Daarna wandelen we enkele uren over de muur zelf. Het is een vermoeiende wandeling maar de uitzichten zijn adembenemend. Opnieuw bevind ik me op een van de vele wonderend van deze wereld. Dezelfde avond gaan we met de nieuwe vriendgroep samen Peking Duck eten. Het wordt een fantastische avond tot in vroege uurtjes.

De dag erna ontmoet ik een Frans meisje in de bar van onze hostel. We gaan samen de hemeltempel bezoeken. Ondanks een kleine kater en een groot slaaptekort is het een leuke dag en beslissen we om ‘s avonds samen een avondmarkt te bezoeken. We hangen de toerist uit en verleggen onze grens door enkele hapjes te nemen van een gefrituurde schorpioen. Het is krokant en slecht smaakt het niet. Maar voor de gebakken schapenkloten die ze ons aanbieden gaan we toch passen. Weer eindigt de avond in de bar en leren we een hoop nieuwe mensen kennen.

Zo ga ik de dag erna met tom, een fransman, het olympisch park bezoeken. Het vogelnest is en knap staaltje architectuur! 'S Avonds heb ik weer met het Franse meisje afgesproken om te gaan eten. Wanneer we na de lekkerste dumplings ooit nog iets willen bestellen, krijgen we te horen dat ze blijkbaar gaan sluiten. We kopen dan maar wat desserts en houden een picknick in een parkje. De Chinezen die voorbij wandelen kijken ons wat raar aan, maar we hebben een fantastische avond samen.

Tijdens mijn laatste dag in Peking ga ik nog een boeddhistische tempel bezoeken. Ik heb geluk, want in de tempel zitten een 50-tal monniken op een rij liederen te zingen en te bidden. Wat een speciale ervaring! Ondertussen hebben we in onze hostel een heuse vriendengroep opgebouwd. Allemaal backpackers en velen zijn net als ik “solo travellers”. We gaan allemaal samen “hotpot” eten. Een Chinese versie van fondue. Het wordt weer een zalige avond met veel bier, gelach en straffe verhalen. Het is zo gezellig dat wanneer de bar sluit, ik samen met het Frans en nog een Waals meisje, op een gezellig bankje nog wat verder drinken. Ik heb mijn beste Frans al vaak moeten bovenhalen hier in Peking.

Nu ligt Peking al achter mij en ben ik terug alleen met mijn rugzak. Met enkele unieke ervaringen rijker, een heleboel nieuwe herinneringen en een kleine kater, zit ik op een hogesnelheidstrein richting Pingyao. Het enige ticket wat ik kon vastkrijgen was business class. Afgezien van de Chinese zakenman die niets anders doet dan luid bellen en luide scheten laten is dit volgens mij de aangenaamste treinrit die ik ooit zal maken.

Peking was meer dan geslaagd. Hoewel de stad veel Europeser aanvoelde dan dat ik had gedacht was het een goede introductie tot China. Nu ben ik klaar om dieper het land in te trekken. Mijn volgende stop zou een pak minder toerisch en authentieker moeten zijn. Ik zal hier maar 1 nacht blijven en daarna verder reizen naar Xi'an.

 

 

 

 

Fotoalbums van China

Peking (44)

29 September 2018 | The Big Trip | China | Laatste Aanpassing 29 September 2018

  • DSCN1516
  • DSCN1536
  • 20180922 131018
  • DSCN1499

 

Plaats een Reactie

Pascal Meeus Mooie verslaggeving Joris, interessant met leuke foto's. Een verborgen talent... Geplaatst op 01 Oktober 2018
cools paul waar je kennis Frans toch goed voor is. kom je ook wel mannen tegen? toch van jaloers op hetgeen je meemaakt. Groeten uit het frissere België Geplaatst op 29 September 2018

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking