Reisverhaal «Ching Chang China (deel 3)»

The Big Trip | China | 1 Reacties 13 Oktober 2018 - Laatste Aanpassing 13 Oktober 2018

Ondertussen ben ik ruim 3 weken van huis. Voor ik vertrok zei een vriend van me dat de eerste week traag gaat, en dat daarna de tijd voorbij vliegt. Hij had groot gelijk. De eerste week maak je elk detail zeer bewust mee, daarna begin je eraan te wennen. Je geniet van elk moment en je maakt zoveel mee. Het zou onbegonnen werk zijn om dat hier allemaal neer te schijven. Hier volgt een kleine samenvatting.

Xi'an

Op de train terug naar Xi'an leer ik een Chinees kennen die zichzelf Lucas noemt. Hij nodigt me uit om bij zijn thuis te komen eten, en biedt me zijn logeerbed aan. Over de slaapplaats twijfel ik even, maar hij komt zeer vriendelijk en betrouwbaar over. Mijn hotel kan ik gelukkig gratis annuleren. Hij heeft een appartement op de 23e verdieping met een mooi uitzicht over stad. Hij woont bijzonder modern. Ik verwachtte me aan een Chinees squat toilet, maar het is eerder een troon met automatische brilreiniging en doorspoelfunctie. Zo, nu dat ik terug plaats gemaakt heb, wilt hij me laten kennismaken met zijn favoriete Chinese gerechten. En samen met een Chinees, haal ik afhaalchinees, bij een andere Chinees, in China…

Enshi

Na een korte vlucht zonder enige beenruimte, kom ik aan in Enshi. Een stad die bijna niemand kent. Ik ben hier toevallig bij uitgekomen toen ik een manier zocht om in Zhangjiajie te geraken. Het is duidelijk dat hier amper westerlingen komen. Ik word behaldeld als een beroemdheid en nog meer dan op alle andere plaatsen, kijken de mensen mij hier vol bewondering aan. Ze tikken hun vrienden aan wanneer ik voorbij kom en willen met mij op de foto. Maar iedereen is ongelooflijk vriendelijk en verwelkomend. Ik krijg van iedereen een vriendelijke “nǐ hǎo” gevolgd door een lichte hoofdbuiging.

In mijn hostel word ik opgewacht en behandeld als een eregast. Het meisje dat in de hostel werkt doet absoluut haar uiterste best om Engels tegen me te spreken. Ze raadt me aan om onder andere het “tushy castle" te bezoeken. Wanneer ik dat intik op google terwijl ze meekijkt levert dat een gênant maar hilarisch moment op. Ik zou zeggen tik het maar eens in op google. Ze nodigt me uit om samen met haar en haar vriendinnen te gaan uiteten. Ze geven me een rondleiding in hun universiteit en krijgen me bijna zo ver om varkenshersenen te eten, maar ze lachen en vertellen me dat ze dat zelf ook niet eten. We drinken enkele liters Chinese wijn die me de dag erna een stevige hoofdpijn oplevert. Maar het was een zalige avond die ik niet snel zal vergeten.

De volgende 2 dagen trek ik samen met een Chinees die ik heb leren kennen de natuur in. We gaan naar de Enshi  Grand Canyon en het Stone Forest. Het is hier werkelijk prachtig. Het was de juiste beslissing om naar hier te komen. Terwijl het overal gigantisch druk is vanwege de golden week, genieten wij hier van de rust en het prachtige landschap. Mijn nieuwe vriend komt zeer intelligent over, we voeren interessante gesprekken en ik kom wat meer te weten over hoe het is om in China op te groeien. Hij vertelt me dat de meeste ouders in China de interesses van hun kind niet zo belangrijk vinden. Maar dat ze willen dat hun kind iets gaat studeren waar hij veel geld mee kan verdienen. Ik bedenk me dat mijn ouders net altijd vonden dat ik moest doen wat mij gelukkig maakt. En daar ben ik volop mee bezig!

Op mijn laatste dag in Enshi regent het pijpenstelen. Ik besluit een rustdag te houden en nestel me in de zetel van de hostel. Een Chinees koppel spreekt me aan en ze staan erop dat ik met hun mee naar het “tushy castle” ga. Ze vinden het zonde van de dag als ik binnen zou blijven. Ze hebben gelijk en ik ga met hun mee. Ze blijken beide fotograaf te zijn. Voor ik het weet word ik omgetoverd tot hun nieuw fotomodel. Ik wacht nog steeds op het resultaat van mijn fotoshoot. Ze nemen me ‘s avonds mee uiteten. Net als bij mijn vorige ontmoetingen met Chinezen, betalen ze alles en weigeren ze om geld van mij aan te nemen. Chinezen zijn enorm gastvrij!

Ik was op voorhand niet zeker van deze plek. Tijdens mijn verblijf van 4 dagen ben ik hier geen enkele westerling tegengekomen. Aangezien de meeste Chinezen geen Engels spreken en ik amper bier kan bestellen in’t Chinees, had ik verwacht dat ik me hier misschien wat geïsoleerd zou gaan voelen. Niets was minder waar. Ik heb me nog nooit ergens zo te gast gevoeld en had iedere dag enorm goed gezelschap. Enshi was een prachtige ervaring!

Zhangjiajie

Een boemeltrein doet er bijna 7 uur over om me op mijn volgende bestemming te brengen. Zhangjiajie, na ongeveer 30 pogingen kan ik het min of meer correct uitspreken. De sprookjesachtige karstbergen vormden de inspiratie voor de film Avatar en Reizen Waes is er ook gepasseerd. Na wat “struggles” geraak ik eindelijk aan mijn hostel. Blijkbaar heeft hier vorige nacht iemand alle matrassen gestolen. Want van een matras is geen sprake. Harde matrassen zijn de norm in China, maar dit is een houten plank met daarover 1 centimeter stoffering. Het is zoeken naar een comfortabele houding, maar die vind ik niet. Gelukkig ben ik van het vele wandelen hier elke avond zo moe dat ik zonder al te veel problemen in slaap val.

Het nationaal park is onbeschrijflijk mooi. De eerste dag bezoek ik het minder toeristische deel. Ik laat de kabelbaan voor wat het is, en beklim de berg te voet. Het is een zware wandeling met eindeloze reeksen trappen. Ik kom op dit pad enkel een handjevol Chinezen tegen die de andere richting uitgaan. Ze kijken me raar aan en lijken me zot te verklaren dat ik bergop wandel. Wanneer ik boven kom sta ik te trillen op mijn benen van de zware klim. Maar ik kan mijn ogen niet geloven. De uitzichten zijn echt fabelachtig mooi. Dit is exact waarvoor ik gekomen ben. Dit was de frustratie om hier te geraken, en de zware klim meer dan waard! Ik wandel rond op de bergtop en word getrakteerd op het ene prachtige uitzicht na het andere. Opeens bevind ik me in het midden van een groep wilde apen. Mijn geluk kan niet op en voel me in de zevende hemel. Na een paar uur puur genieten, neem ik moe maar voldaan de kabelbaan terug naar beneden.

De dag erna bezoek ik de meer toeristische delen van het park. Onder andere de beroemde Halleluja Mountain, die de inspiratie vormde voor de film avatar. Deze keer neem ik ook de kabelbaan om tijd te besparen. Het contrast met gisteren is enorm. Wanneer je boven komt na een zware wandeling heb je het gevoel dat je het verdiend hebt. Wanneer je je naar boven laat voeren door de kabelbaan voel je je gewoon een andere toerist. Bovendien staan er voor de platformen rijen Chinezen aan te schuiven. Wanneer ze aan beurt zijn nemen ze snel enkele foto’s en zijn ze terug weg. Ze hebben het uitzicht amper bekeken.

Ik wandel wat van de kabelbaan weg, neem enkele steile trappen en ben weer zo goed als alleen. Hier word ik opnieuw getrakteerd op uitzichten die minsten even mooi zijn als bij de “hotspots”. En hier moet ik gelukkig niet aanschuiven. Ik kan rustig een picknick houden en een pintje drinken terwijl ik geniet van de meest prachtige uitzichten. Even later komt er om het platform nog iemand toe die ook de drukte probeert te ontlopen. Het blijkt een meisje uit Nederland te zijn. Waar ter wereld je ook gaat, overal kom je hollanders tegen! We brengen de rest van de namiddag samen door in het park. 

Ook Zhangjiajie was super! 

 

 

 

 

Fotoalbums van China

Peking (44)

29 September 2018 | The Big Trip | China | Laatste Aanpassing 29 September 2018

  • DSCN1499
  • DSCN1541
  • 20180922 121256
  • DSCN1537

 

Plaats een Reactie

cools paul Prachtige zichten en alweer zeer fijne ervaringen. Ik ben er jaloers op dat ik het niet in me had en heb om de stap te doen om te vertrekken voor zo lange tijd op die manier. Blijven genieten zo ik zeggen. Paul Geplaatst op 13 Oktober 2018

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking