Reisverhaal «Same same but different »

The Big Trip | Thailand | 0 Reacties 22 December 2018 - Laatste Aanpassing 16 Januari 2019

Terwijl Joachim hier was ben ik niet aan schrijven toegekomen. Om niet eindeloos achter mijn laptop te zitten zal ik de afgelopen maand zeer grof moeten samenvatten. Zodat ik meer tijd heb om herinneringen te maken in plaats van ze op te schrijven…

Na Bangkok trokken we naar het noorden van Thailand. We hadden er fantastisch jungle-avontuur! We deden er een 2-daagse trektocht en sliepen in een houten hutje in de jungle. Door de dunne houten muren konden we alles horen, we vielen in slaap met junglegeluiden en werden er terug mee wakker. Het was een vermoeiende wandeling met hier en daar een stevige klim, maar we werden getrakteerd op uitstekende uitzichten. We genoten van de prachtige groene natuur, en lokten een tarantula uit haar hol. Ons eten werd geserveerd op bladeren, en bamboestokjes moesten dienst doen als geïmproviseerde “chop sticks”. We hadden er een paar leuke ontmoetingen met zowel locals als andere avonturiers. We hadden de slappe lach terwijl we een Thaise massage kregen van 2 tachtig jaar oude vrouwtjes. Voor oud en grijs te zijn waren ze verdomd sterk! Onze spieren deden pijn van het vele wandelen, en ze lieten onze knoken en gewrichten kraken langs alle kanten! Hierdoor deden ze ons het lachen bijna vergaan. Bijna…

Na ons jungle-avontuur maakten we een fanatische rit naar Pai! Route 1095 van Chiang Mai naar Pai staat bekend als een van de mooiste ritten in Zuidoost-Azië. De route bevat 762 bochten door platteland, bergen, prachtig groen landschap, en magnifieke uitzichten. Hoewel ik in België perfect met een 125 cc scooter zou mogen rondrijden, heb ik een Thailand een volwaardig internationaal motorrijbewijs nodig. Na 5 minuten worden we al tegengehouden door de politie. Ik krijg een boete van 13 euro, en mag verder rijden. Een half uurtje later botsen we op een tweede politiecontrole, ik laat mijn vorige boete zien en mag zomaar weer verder rijden, de boete blijft 3 dagen geldig... De rit is echt zwaar genieten! Dit is met voorsprong de mooiste en leukste weg die ik zelf ooit bereden heb. Bovendien vallen onze scooters best mee. We zijn rustig vertrokken maar beginnen steeds meer en meer gas te geven. We steken iedereen vlot voorbij en in de bergen drijven we onze scooters tot het uiterste (sorry mama). Hier en daar stoppen we om te genieten van het uitzicht. Maar vooral de rit zelf is genieten. Zonder kleerscheuren en met een licht euforisch gevoel rijden we enkele uren later het gezellige Pai binnen.

In Pai genieten we van de zeer relaxte hippiesfeer. We slapen in het circus hostel, er is een zwembad, een mooi uitzicht, een bar, en iedere avond een kampvuur. We spreken af met Amanda wie ik ken van in Vietnam. We verkennen de prachtige omgeving, we “chillen” in een warmwaterbron, bezoeken er wat grotten en een hele grote boeddha. We hebben er een hele mooie tijd met enkele speciale ervaringen die we nooit meer zullen vergeten…

We nemen de bus terug naar Chiang Mai, daar hebben we later een nachtbus terug naar Bangkok waar we enkele uren later een vlucht nemen naar Phuket. We zitten nog ruim anderhalf uur in een mini minibus naar ons hotel. In totaal een reis van meer dan 24 uur. In Phuket betalen we in een discotheek 16 euro om 3 uur lang zo veel te drinken als we willen. We hadden grote dorst! De dag erna nemen we met lichte hoofdpijn onze eerste ferry in Thailand. Op naar koh Phi Phi! Volgens velen een van de mooiste eilanden van Thailand. En mooi is het er zeker, maar het is een echt feesteiland geworden. Iedere nacht wordt de boel er enorm op stelten gezet en wordt het strand een groot feestterrein. Overal zijn vuurshows, de muziek staat oorverdovend luid en alcohol wordt er geserveerd in emmers. Maar het eiland is wel zeer mooi. Op het warmste moment van de dag beslissen we om naar het uitzichtpunt te gaan. Door de hoge vochtigheidsgraad en de hitte, maar vooral dankzij onze iedere dag erger wordende kater, voelt de relatief makkelijke klim aan als een buitegewoon zware marteling.

 We gaan mee met een cruise die ons onder andere naar het beroemde Maya Bay voert, waar de film “the beach” is opgenomen. Wanneer we ons inschrijven voor de cruise krijgen we een graits shot. Op nuchtere maag een shot Thaise alcohol in je mond laten kappen door een vrouw met een hoofddoek is toch weer net nieuws... Het strand van Maya Bay mogen we jammer genoeg niet op. Het is tijdelijk gesloten om het te beschermen van de vele toeristen. Wel kunnen we er in het water springen om wat te gaan snorkelen. Wanneer ik terugkom aan de boot na het snorkelen, moeten we met 3 man een Hollander uit het water hijsen omdat hij te dronken is om zelf aan boord te gaan… We hebben ons hier goed geamuseerd en enorm veel gefeest. Maar na 3 dagen ben ik blij om het eiland te verlaten en het terug wat rustiger aan te doen.

We maken een kleine stop in Krabi omdat ik mijn visum wil verlengen. Op deze manier kan ik langer dan een maand in Thailand blijven zonder dat ik op voorhand een visum voor 3 maanden moest aanvragen. Omdat ik nu geen bewijs moet tonen dat ik het land terug zal verlaten, en dus nog geen vliegtickets moet boeken kan ik flexibel blijven. We kruisen het vaste land over en nemen daarna de “kotsboot” naar Koh Tao. Door de harde wind en hoge golven gaat de snelle catamaran woest tekeer. Het lijkt meer op een ritje in een achtbaan dan op een boottocht. De crew deelt het ene zakje na het andere uit. En ze worden heel veel gebruikt… Ik heb nog nooit in mijn leven, zoveel mensen tegelijk weten overgeven! Gelukkig hebben wij er zelf weinig last van. We komen als een van de weinigen met onze volledige maaginhoud aan op Koh Tao. Op dit eiland gaan we onze PADI open water duikcursus volgen. Het was voor mij de eerste keer dat ik ging duiken, en het was een unieke nieuwe ervaring. Ademen onder water en gewichtsloos door het water zweven is een zalig gevoel! Het is genieten van de prachtige onderwaterwereld, er gaat letterlijk een hele nieuwe wereld open. We behalen ons brevet en mogen nu wereldwijd duiken tot 18 meter diepte. Ik weet zeker dat ik dit in de toekomst nog ga doen. Na 2 minuten duiken condenseert jammer genoeg de lens van mijn onderwatercamera volledig aan de binnenkant. En heb ik helaas geen mooie foto's en filmpjes kunnen maken.

We “hoppen” naar het volgende eiland, Koh Phangan. Hier genieten we iedere avond van spectaculaire zonsondergangen. We wandelen naar een uitzichtpunt en beklimmen een waterval. We bezoeken het moeilijk bereikbare maar prachtige “bottle beach”. We gaan naar een feest midden in de jungle, en overleven de beroemde Full Moon Party. Voordat Joachim vertrekt nemen we samen nog een laatste avondmaal in een Belgisch restaurant. Eindelijk nog eens lekker Belgisch bier, Belgische frieten, en voor het eerst op mijn reis, een sappige steak. Ook op dit eiland hebben we ons goed geamuseerd! Maar nu is het weer tijd om afscheid te nemen, want na een maand zit Joachim zijn reis er bijna op. Jim, het was zalig om u erbij te hebben man! We zien elkaar in Rio!

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking