Reisverhaal «Goodnight Saigon»

Vietnam | 2 Reacties 27 November 2018 - Laatste Aanpassing 27 November 2018

Goodnight Saigon

Ik herinner me nog goed toen Meester Bart in het 6e leerjaar goodnight saigon van Billy Joel in de klas afspeelde. Het ging over een of andere oorlog in een land ver van België. Het is vanaf toen dat ik van het bestaan van het land Vietnam af weet. Met hetzelfde liedje in mijn oren, rijd ik nu, bijna 20 jaar later, Ho Chi Min City oftewel het vroegere Saigon binnen.

Om 4u ‘s morgens komt onze nachtbus aan in Saigon. We kunnen nog niet inchecken, maar we kunnen wel gebruik maken van de tv ruimte om te wachten tot onze bedden beschikbaar zijn. We nestelen ons zo goed mogelijk in de pittenzakken en dutten nog wat verder. Dezelfde dag nog bezoeken het oorlogsmuseum. Het museum maakt indruk. De gruwelijkheden die zich hier hebben afgespeeld worden goed tentoongesteld. Erg gelukkig word je er niet van, maar een bezoek aan het museum is voor mij een absolute must! We verzetten onze zinnen, en gaan op zoek naar wat streetfood. Wat later spreken we af in bar. Er hangt een groot scorebord, maar daarop het aantal “handgrenades” per land. Een handgrenade is soort van dubbel shot met jagermeister en tequila. België staat op amper 3 punten! Ik en Lara, een Belgische uit de Duitstalige gemeenschap, voelen ons verplicht om enkele punten te scoren voor ons vaderland! PS Het shirt dat ik aanheb had ik 2 minuten ervoor gewonnen bij een tombola...

  

De dag erna bezoeken we samen de Cu Chi tunnels. Een enorm ondergronds netwerk van tunnels die de Viet Cong gebruikten in de strijd tegen de Amerikanen. Onze gids vertelt ons tot 3 maal toe dat ze ’s nachts zwarte uniformen droegen, en overdag groene. We krijgen de kans om in de nauwe tunnels te gaan en enkele ondergrondse ruimtes te bezoeken, zoals een vergaderkamer en operatiekamer. Ik ben blij dat mijn operatie in Vietnam in echt ziekenhuis kon plaatsvinden, en dat het niet in een ondergrondse tunnel moest gebeuren. ’s Avonds spreken we weer af in de bar en gaan we mee op kroegentocht. Het was weer een nacht om niet te vergeten!

De volgende dag neem ik de bus naar de Mekong Delta. Ik heb er lang over getwijfeld, want de rest van mijn reisgezelschap maakt al de doorsteek naar Cambodja. Ik zou met hun kunnen meegaan, maar dan zou ik de Mekong Delta moeten skippen. Ik beslis dat ik mijn eigen weg moet blijven volgen, en koop een ticket. Wanneer ik toekom op mijn volgende bestemming weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik verblijf in de Nguyen Shack homestay, en slaap in een bamboehut boven de rivier. Het contrast met het drukke Saigon is enorm. Geen stadslawaai en eindeloos getoeter van scooters, maar enkel het geluid van zingende vogels en een kabbelend beekje. Ook de mensen die je hier ontmoet zijn anders. Geen feestgangers maar vooral iets oudere mensen die op zoek zijn naar rust en natuur. Samen met een Fransman van inde 50 en Duitse vrouw van in de 30 maken we een ontspannen fietstochtje naast de rivier. Net voor het donker wordt komen we terug om te genieten van heerlijke maaltijd. De rest van de avond voeren we interessante en diepzinnige gesprekken. Het enige wat soms voor afleiding zorgt zijn de vuurvliegjes die voorbij komen zweven.

Ochtendstond heeft goud in de mond! En om 4u30 sta ik al op om de zon te zien opkomen over de Mekong Delta en om daarna de drijvende markt te bezoeken. Met een klein bootje varen we door de smalle riviertjes tot we bij de drijvende markt uitkomen. Ik heb ondertussen al veel lokale markten bezocht, maar een markt op een rivier is toch weer net iets anders. Ik koop er voor 40 cent een volledige en overheerlijke ananas. Terug aangekomen bij onze bamboehutten doe ik een heerlijk dutje in een hangmat naast de rivier. Het is hier zo aangenaam vertoeven dat ik beslis nog 1 nachtje langer te blijven. Maar tot mijn grote spijt zijn ze helemaal volgeboekt! Ik maak dan maar mijn weg terug naar Ho Chi Minh om van hieruit de oversteek naar Cambodja te maken.

Mijn reis door Vietnam is voorbij en hierbij sluit ik weer een belangrijk deel van reis af. Het is prachtig land met een turbulente geschiedenis.Het is zeer jammer dat ik op dit deel van reis zoveel tijd ben verloren vanwege mijn medische problemen. Ik heb nu noodgedwongen in 3 weken het hele land moeten doorkruisen. Hierdoor heb ik zoveel moeten overslaan dat ik het gevoel dat ik de hoogtepunten van het land wel gezien heb, maar het land zelf niet. Desondanks heb ik er van genoten! Ik heb me hier zeker enorm geamuseerd en een bijzonder mooie tijd gehad. Ik heb een uniek souvenir in de vorm van een litteken, en ik kan voor altijd zeggen dat ik in Vietnam een stukje van mezelf verloren ben…

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

 

Plaats een Reactie

Danny Weer een mooi verhaal Joris. Je geniet er van en dat is fijn om te om lezen. Geplaatst op 27 November 2018
cools paul Nu ook ook nog geschiedenis opsnuiven. De tunnels moeten volgens mij indrukwekkend zijn geweest. geef mij maar de rust i.p.v de drukte in de stad. Geplaatst op 27 November 2018

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking